Onderwerp: Stad



  • Kunstenaars en andere mensen met creatieve ideeën trekken naar Rotterdam, Antwerpen en Brussel. Weg van Amsterdam. De hoofdstad reageert: er komt een officieel broedplaatsenbeleid.




  • De burger verweert zich steeds heviger tegen de komst van bedrijven in zijn buurt, of het nu om vuurwerkfabrieken, cafés of verfmengerijen gaat. Zero-tolerance luidt het parool als het om overlast gaat. En dus blijven we monotone Vinex-locaties en afgelegen bedrijfsterreinen bouwen.




  • Drie ministeries waken over de veiligheid van onze gebouwen, en daarbij laten ze zich steeds minder leiden door praktijkervaring. Vooral bij bestaande gebouwen blijkt hoe geobsedeerd we zijn door onze veiligheid. Zo zou de constructie van pakhuizen plots te licht zijn voor menselijke bewoning.




  • Architect Willem-Jan Neutelings: ‘Vroeger leerden architecten om kozijnen te detailleren met kieren. Toen het dubbelglas kwam, moest alles potdicht waardoor ventilatieschuiven in de dubbeldikke kozijnen noodzakelijk werden. De laatste stap is dat we lucht door buizen jagen zodat de ramen dicht blijven.’


  • Gekrakeel rond decibel


    De Wet op de Geluidhinder houdt de ruimtelijke ordening in een wurgende greep. Versoepeling van de normen valt niet mee: decentralisatie stuit op politiek wantrouwen en de ‘Experimentenwet Stad en Milieu’ leidt vooral tot meer bureaucratie.




  • Winkelcentra willen alleen hun binnenkant laten zien: de etalages, de overdekte terrassen, de palmbomen in terracotta potten. Maar er is ook nog een buitenkant, waar de winkels met hun kont naartoe liggen. Tijd voot een – letterlijke – rondwandeling.




  • Al sinds de bouw is het Utrechtse winkelcentrum Hoog Catharijne omstreden. ‘De vulgairste nachtmerrie die ooit uit het verziekte brein van een architect is opgeweld’, schreef Gerrit Komrij indertijd. Ten onrechte.




  • Niemand kan de WoonKeur dwingend voorschrijven, maar dat hoeft ook niet. Haar uitwerking is sluipenderwijs misschien wel veel effectiever. Ed Nolte van de koepel van woningcorporaties: ‘Mensen krijgen straks misschien geen thuishulp omdat hun douche en de slaapkamer niet aan de Arbo-eisen voldoen.’


  • Kirkenes, stad van ijzer


    Na vier uur ’s middags zijn de straten van Kirkenes, een stadje op de grens van Noorwegen en Rusland, uitgestorven. Je ziet niemand lopen, een passerende auto is een gebeurtenis. Alleen voor de kerk staat steevast een groep Russische vissers te roken.




  • Net als bij de Nederlandse Koninginnedag heeft de jeugd het feest verschoven naar de voorafgaande nacht. Er zijn twee verschillen: in Kirkenes is het dan licht, en Noren gaan gedisciplineerd uit hun dak.




  • De eisen voor de Zuidas waren niet mis te verstaan. Geen bedrijfspark maar een levendig stuk stad. Geen verzameling vastgoed maar cultuur. Is architect Henry Cobb met zijn ABN Amro-toren hierin geslaagd? Zo maar een middag op de Zuidas, in Amsterdam.




  • Den Haag is een stad van extremen, in geen enkele andere Nederlandse stad zijn de verschillen tussen arme en rijke wijken zo sterk. Onzichtbare grenzen zorgen dat ieder op zijn plaats blijft. Tramlijn 10 snijdt als een mes door de lagen van de hofstad.