• Een flesopener van kangoeroepoot, barbie-pasta en bloedgroepencondooms. Om toekomstige archeologen een handje te helpen stelde uitgeverij Taschen een boekje samen met buitengewone voorwerpen.




  • ‘Hé, dat is die Toscaanse lunchtent, die heb je in Amsterdam ook’, zegt de vlotte einddertigster tegen haar vriendin. Het zijn echt van die vriendinnen-vriendinnen.




  • Een hip café dat gerund wordt door een stichting? Dwaze Zaken blijkt een dochter van de christelijke organisatie ‘Jeugd met een opdracht’ te zijn, daarmee valt ook de tekst in een van de mozaïeken – ‘Praise the lord all you nations’ – op zijn plaats.




  • Bijna alle Amersfoorters zijn gelukkig. Alleen hebben ze het te druk. Het gemeentebestuur werkt aan een oplossing. Met een fikse Europese subsidie wordt een revolutionair tijdbeleid mogelijk. Het moet een zegen zijn om in Amersfoort te wonen.




  • Het tijdperk van de grote psychiatrische inrichtingen buiten de stad leek ten einde: de gebouwen kwamen leeg, de terreinen werden verkocht. maar de twijfel slaat toe: ‘We weten simpelweg niet welke zorgbehoefte er de komende tien jaar op ons afkomt.


  • De prijs van goedkoop vliegen


    Het vliegveld van Stansted is reusachtig: ruim twintig miljoen passagiers per jaar, tienduizend vierkante meter shops, 120 checkin-desks. Achter de uitgestrekte parkeerplaatsen vind ik met moeite het landweggetje naar Molehill Green.


  • Het Martin Brilplein


    Wat is het Surinameplein? Is het een plein? Een rotonde? Een uitvalsweg? Een keerlus voor de tram? Een winderig tochtgat? Een afwerkplek voor autoverkeer?


  • Leve de drukte


    Kantorengebied Sloterdijk, waar je vroeger nog niet dood gevonden wilde worden, is een levendige buurt geworden. Hier zie je dat drukte, waar Amsterdam zo graag over klaagt, ook positief kan werken.




  • Deel 6: Duitsland (vervolg). Direct aan afslag Exter ligt een van de dertien Autobahnkirchen van Duitsland. Op bestelling verzorgt de dominee korte gebedsdiensten voor groepsreizen, als het moet in tien minuten.




  • Deel 9: Frankrijk. Dit is het meest Amerikaanse land van Europa. Aan de rand van de steden stuit je op een woud van reclameborden, shopping malls en fastfoodketens; hotels vermelden de kamerprijzen met grote cijfers op het dak.




  • Kom ik terug van vakantie, staat er plotseling een plantje op mijn tafel. Wat leuk, een welkomstgebaar van de buren denk ik argeloos. Maar dan zie ik dat er een briefje bij ligt, een briefje van mijn stadsdeelwethouder Ruimtelijke Ordening.




  • Automobilisten klagen graag over wegwerkzaamheden, maar zonder werk geen weg. Of het nu de verdubbeling van een autosnelweg is, of het onkruidvrij maken van een middenberm: zonder de mannen in de fluorescerende overalls stond alles stil.