• Kirkenes, stad van ijzer


    Na vier uur ’s middags zijn de straten van Kirkenes, een stadje op de grens van Noorwegen en Rusland, uitgestorven. Je ziet niemand lopen, een passerende auto is een gebeurtenis. Alleen voor de kerk staat steevast een groep Russische vissers te roken.




  • Winkelcentra willen alleen hun binnenkant laten zien: de etalages, de overdekte terrassen, de palmbomen in terracotta potten. Maar er is ook nog een buitenkant, waar de winkels met hun kont naartoe liggen. Tijd voot een – letterlijke – rondwandeling.


  • Zwerfmilieu met comfortgevoel


    In moderne winkelstraten wordt niets aan het toeval overgelaten, alles staat in dienst van de consumptie. ‘Control space’ noemt The Harvard Design School Guide to Shopping van Rem Koolhaas dit.


  • Gentrification in de Indische Buurt


    Nieuwe stedelingen willen een woning van voor de oorlog. En dus laten ze de nieuwe Indische Buurt links liggen en klitten ze samen in het oude deel van de buurt. Niet-westerse concentreren zich juist in de stadsvernieuwingsblokken.


  • Wankel evenwicht


    Watermaal-Bosvoorde– Het is jammer dat het een tweedimensionaal beeld is, dat geen gebruik maakte van het feit dat je er omheen rijdt en het dus van alle kanten ziet. Van opzij is het gewoon een rechte streep. Heeft Staccioli zitten slapen toen hij het ontwierp?


  • Ingezetenen en import in een Fries dorp


    Als je vanuit Leeuwarden over de N357 naar Holwerd rijdt, zie je links akkers die zich uitstrekken tot de zeewering en rechts een zacht oplopend grasveld waaruit een trotse kerktoren oprijst – even waan je je een vooroorlogse reiziger die een klein gehucht op een terp passeert. Natuurlijk klopt dat…




  • De vlakte van vier hectare lijkt er welhaast voor gemaakt, zo keurig ligt ze uitgespaard in de bossen. Asielzoekers zouden zich er snel thuisvoelen, veel aanpalende villa’s zijn omgeven door manshoge hekken met prikkeldraad. Net als thuis.




  • Ook zonder tekst blijf je als passant het beklemmende gevoel houden dat de dames erop uit zijn om je tussen hun borsten te smoren.


  • Zeventien sokkels


    ‘Kunst op een rotonde, te genant voor woorden’, zo luidde de kop van een advertentie in BK-informatie, Bulletin voor beeldende kunstenaars. Het was geen oproep voor een nieuwe beeldenstorm, integendeel, het ging om een prijsvraag.


  • Rotte kiezen


    Hoe lang zou het nog duren voor in Nederland de laatste ruïne is afgebroken en het laatste verval is gladgestreken? Kunstenares Lara Almarcegui bracht er nog snel 154 in beeld.


  • Een maquette van roggebrood


    Op de prestigieuze Architectuur Biënnale, die deze week begint, hebben ze een eigen ruimte: de Nederlandse kunstenaarsgroep Observatorium. ‘Kunst is een middel’, luidt hun adagium


  • Erfgoed


    ‘Ik voel dit proces als een stervensbegeleiding’, schreef Mariken Francissen op 3 januari 1982. ‘Ik weet niet waarover het verdriet precies gaat en daardoor weet ik niet of ik de fabriek of mezelf aan het begraven ben.’