• Zwerfmilieu met comfortgevoel


    In moderne winkelstraten wordt niets aan het toeval overgelaten, alles staat in dienst van de consumptie. ‘Control space’ noemt The Harvard Design School Guide to Shopping van Rem Koolhaas dit.


  • Tante Sidonia en verder


    Eindhoven is ten diepste een autostad, ze is het Los Angeles van Nederland. En nu krijgt ze net als haar Amerikaanse evenknie een downtown met wolkenkrabbers, die uitrijzen boven een zee van laagbouw.




  • Winkelcentra willen alleen hun binnenkant laten zien: de etalages, de overdekte terrassen, de palmbomen in terracotta potten. Maar er is ook nog een buitenkant, waar de winkels met hun kont naartoe liggen. Tijd voot een – letterlijke – rondwandeling.




  • In de jaren van de wederopbouw ontstond in Emmen de wijk Emmerhout, ontworpen door Niel de Boer. Hier kwam ook het eerste woonerf in Nederland – het echte woonerf waar de auto niet kan komen.




  • Inzending voor de prijsvraag ‘Nederland een eigen berg!’, uitgeschreven door weekblad De Groene Amsterdammer. Vanuit drie invalshoeken wordt de noodzaak van de aanleg van een berg op Rottum onderzocht.




  • Een opdrachtgever heeft een zekere zorgplicht voor de zelfstandige ondernemer die hij inhuurt, stelde de Hoge Raad onlangs. Kan de onverzekerde zzp’er nu rustig gaan slapen?


  • Wankel evenwicht


    Watermaal-Bosvoorde– Het is jammer dat het een tweedimensionaal beeld is, dat geen gebruik maakte van het feit dat je er omheen rijdt en het dus van alle kanten ziet. Van opzij is het gewoon een rechte streep. Heeft Staccioli zitten slapen toen hij het ontwierp?


  • Mainline


    Onder dit motto verschijnt het blad Mainline viermaal per jaar. Van november 1991 tot januari 1997 onder redactie van Tijs van den Boomen, Rob Brandsma en John-Peter Kools




  • Ook zonder tekst blijf je als passant het beklemmende gevoel houden dat de dames erop uit zijn om je tussen hun borsten te smoren.




  • Het gebouw kreeg de ‘Prix de P’, de prijs voor ‘gebouwen die de stad Den Haag en de regio Haaglanden lelijker, onaangenamer, triester en onleefbaarder maken’.




  • Pas tien jaar na de oplevering van het eerste huis kreeg Lelystad een woningcorporatie. Ook al was het toen reeds 1977, toch sloeg de verzuiling nog eenmaal toe: naast een algemene corporatie moest er een christelijke komen. Vervolgens kostte het twintig jaar ruzie om deze corporaties te laten fuseren.


  • Breda


    Het centrum van Breda ontwikkelt zich voorspoedig, net als de buurten vlak daaromheen, maar ten noorden van het spoor loopt de leefbaarheid terug. De stad scoorde daardoor flink onder het gemiddelde van de 25 onderzochte steden.