• Big Brother houdt nooit meer op: in het Rotterdamse Saftlevenkwartier zijn gisteren de werkzaamheden begonnen om de buurt te voorzien van camera’s.




  • De eisen voor de Zuidas waren niet mis te verstaan. Geen bedrijfspark maar een levendig stuk stad. Geen verzameling vastgoed maar cultuur. Is architect Henry Cobb met zijn ABN Amro-toren hierin geslaagd? Zo maar een middag op de Zuidas, in Amsterdam.




  • Weg met die schuldgevoelens over autorijden. Wat een ouderwetse kletspraat dat dat slecht zou zijn voor het milieu. Sterker nog, je bewijst de natuur er tegenwoordig een dienst mee: hoe meer je rijdt, hoe schoner.


  • Tel uit je verlies


    ‘Henriëtte’, zei oma altijd tegen mijn moeder, ‘Henriëtte, het pand op de Demer moet je nooit, maar dan ook nooit verkopen.’ Mijn oma was een zakenvrouw, mijn moeder helaas niet.


  • Rommeldam wordt aangeharkt


    Diverse instanties constateren ‘een grote mate van verrommeling in gebieden met een grote landschapskwaliteit’. Maar locatiescouts moeten uitwijken naar België als ze een onaangeharkt stukje terrein nodig hebben.


  • Zwerfmilieu met comfortgevoel


    In moderne winkelstraten wordt niets aan het toeval overgelaten, alles staat in dienst van de consumptie. ‘Control space’ noemt The Harvard Design School Guide to Shopping van Rem Koolhaas dit.


  • De eenzame koning


    Ukkel – Hoe klein de rotonde ook is, het beeld is nog veel kleiner, zodat het alsnog een verloren indruk maakt. Boudewijn moet het middeneiland dan ook delen met een monument dat al in 1930, zijn geboortejaar, werd geplaatst.




  • De vlakte van vier hectare lijkt er welhaast voor gemaakt, zo keurig ligt ze uitgespaard in de bossen. Asielzoekers zouden zich er snel thuisvoelen, veel aanpalende villa’s zijn omgeven door manshoge hekken met prikkeldraad. Net als thuis.




  • Het gebouw kreeg de ‘Prix de P’, de prijs voor ‘gebouwen die de stad Den Haag en de regio Haaglanden lelijker, onaangenamer, triester en onleefbaarder maken’.




  • Pas tien jaar na de oplevering van het eerste huis kreeg Lelystad een woningcorporatie. Ook al was het toen reeds 1977, toch sloeg de verzuiling nog eenmaal toe: naast een algemene corporatie moest er een christelijke komen. Vervolgens kostte het twintig jaar ruzie om deze corporaties te laten fuseren.




  • Het Dorp is een begrip. Vooral door Mies Bouwmans tv-actie in 1962, maar ook door de heldere opzet van deze woonvoorziening voor lichamelijk gehandicapten. In de jaren negentig is Het Dorp ingrijpend gerenoveerd, alleen de Dorpsbrink wacht nog op revitalisering. Voorlopig vergeefs.




  • Ook zonder tekst blijf je als passant het beklemmende gevoel houden dat de dames erop uit zijn om je tussen hun borsten te smoren.