• Op weg naar de klant hebben producten veel te verduren: ze rammelen in de laadbakken van vrachtwagens, vallen van vorkheftrucks en stuiteren over spoorwissels.




  • Zachtjes schokkend komt de voorpagina van Intermediair uit de printer van de Friese banketbakker Sierk van der Heide.




  • Een snijbrander spuit een vonkenregen door de werkplaats van Gigant, het Noord-Brabantse bedrijf dat gespecialiseerd is in mobiele podia voor popfestivals, roadshows en de Tour de France. En sinds deze maand in mobiele squashbanen.




  • De Turkenmarkt wordt ze genoemd’ zegt de rossige eigenaresse van café-restaurant Gulden Winckel. ‘Dit is de goedkoopste markt van het land, van heinde en ver komen ze boodschappen doen.’




  • Midden in het Coenplein, waar de E22 en de E35 elkaar ontmoeten, ligt een loos viaduct. Bijna tien jaar geleden is het gebouwd, als aanvoerroute van de tweede Coentunnel. Rijkswaterstaat blijft hopen dat het ooit te pas zal komen.


  • Opduiking


    Ik krijg wel eens het verwijt dat mijn essays zo cryptisch eindigen: ‘Maar wat vind je er nou zelf van? Wat is nou je conclusie?’ Ik ben dan altijd wat verbaasd: dat staat er toch?




  • Vanaf een reclamezuil bij Zaltbommel probeert een dame met twee kazen als borsten de automobilist te verleiden tot 30-plus kaas. Het lever de gemeente een ton per jaar op. Verantwoordelijk CDA-wethouder stoort zich geen moment aan de borsten: ‘De uiting past in het beleid van Zaltbommel.’




  • Een hip café dat gerund wordt door een stichting? Dwaze Zaken blijkt een dochter van de christelijke organisatie ‘Jeugd met een opdracht’ te zijn, daarmee valt ook de tekst in een van de mozaïeken – ‘Praise the lord all you nations’ – op zijn plaats.




  • We wonen graag veilig, maar als het even kan zonder omheining. Het nieuwe Hollandse hek is geen hek: psychologie in plaats van prikkeldraad.Nederlanders houden niet van hekken, muren en andere versperringen.




  • ‘Hé, dat is die Toscaanse lunchtent, die heb je in Amsterdam ook’, zegt de vlotte einddertigster tegen haar vriendin. Het zijn echt van die vriendinnen-vriendinnen.




  • Er zijn plekken waar de ontheemding als een klamme doek over je heen valt. De condoleanceruimte van een crematorium bijvoorbeeld, of de wachtkamer van de tandarts. De lunchzaal van hotel Jan Tabak is ook zo’n plek.




  • Een systeem van standaardschermen moet een einde maken aan de huidige wildgroei van geluidsschermen langs de snelwegen. ‘We moeten terug naar strakke, droge ingenieurskunst, een stijl die het aantal impulsen reduceert’, vindt bedenker Ton van Schaik.