• De vinex en het perenlaantje


    De vinexlocatie van Hendrik-Ido-Ambacht heeft het trotse tuindersverleden uitgewist, wat resteert is een perenlaantje. Ann Bousema fotografeerde het interim-landschap tijdens de bouw van de wijk, Tijs van den Boomen schreef een essay.


  • Werk aan de werf


    Nieuwe mensen ontdekken de NDSM-werf als plek om te werken en te produceren, om te wonen en aan te meren, kunst te maken en te experimenteren, te leven. Met deze Koers 2014-2025 slaat Stichting NDSM-werf de piketpalen voor de toekomst


  • Waar blijven de gescheiden mannen van Amsterdam?


    Mannen uit West willen na hun scheiding zo snel mogelijk weg: slechts 38% blijft er hangen. Vreemd genoeg trekt West gescheiden mannen uit andere stadsdelen juist aan – hebben zij meer oog voor de romantische kansen die dit veryuppende stadsdeel biedt?


  • Rotondologisch Genootschap


    Het Rotondologisch Genootschap – opgericht door Jonker en Van den Boomen – blikt manmoedig in de spiegel die de rotondes ons voorhouden.


  • De vinex en de vreemdeling


    Vinexwijken wit? Verre van dat, ze blijken soms zelfs gemengder dan de moederstad waar ze bij horen. Steden reageren daar heel verschillend op: Almere-Buiten blijkt zijn allochtone karakter te omarmen, terwijl het Utrechtse Leidsche Rijn het juist weg probeert te stoppen.


  • Amsterdam is de grip op zijn markten kwijt


    Dedain tegenover marktkooplui, ambtelijke wildgroei en een totaal gebrek aan overzicht: de Amsterdamse ombudsman velt een snoeihard oordeel over hoe de gemeente omgaat met de markten.


  • ‘Hallo, hier zijn we, gezellig, bakkie doen?’


    Nederlanders zie je in het buitenland al van verre aankomen met hun triomfantelijk knalgele kentekenplaten. Waarom hebben we die eigenlijk? En kan de Europese Unie daar niet iets aan doen?


  • Ceci n’est pas un rond point


    Laat mij uw rotondes zien en ik zal zeggen wie u bent. Dat valt in Brussel niet mee, want dat is een lappendeken van onafhankelijke gemeentes, die elk hun eigen geschiedenis en autonomie koesteren. Dus is er een 23-delige serie nodig om de stad te leren kennen, te beginnen met…


  • Gekraakt


    Anderlecht – Ik gluur door de ramen en zie een matras met een bruine deken, een flesje water, een spiegeltje en twee slippers die netjes naast elkaar staan. Huiselijke orde te midden van een postindustrieel landschap.


  • Demonstratieverbod


    Sint-Pieters-Woluwe – Betogingen in deze brave, welgestelde wijk En juist op het punt waar vijf kraanvogels opstijgen uit een ei? Akkoord, het geluid van deze vogels is ronduit schreeuwerig, maar verder zijn ze uiterst vredelievend.


  • Gekkenhuis op een zevensprong


    Sint-Gillis – Het vertrouwde rotondebord met drie witte pijlen ontbreekt, er staan alleen een bord dat je verplicht rechtsom te rijden. Een miniem verschil met grote gevolgen: voorrang voor verkeer dat de rotonde opkomt.


  • Rond Punt der Burgemeesters


    Evere – Het was burgemeester Jules Anspach die de opdracht gaf voor de aanleg van de begraafplaats en die haar in 1877 opende. Twee jaar later lag hij er zelf, op een prominente plek aan het ‘Rond Punt der Burgemeesters’.