• ‘Elke startende freelancer die dit boek niet leest doet zichzelf te kort. En voor iedere werkende freelancer staan er meer dan voldoende opfrissertjes in, voor sommigen misschien wel nieuwtjes.’ (De Journalist)


  • Eindhoven


    Er zijn geen serieuze problemen meer in Eindhoven, de score ‘negatief’ komt nergens meer voor. De leefbaarheid in de drie Vogelaarwijken is minimaal ‘matig’. In het noorden van Woensel staan wat donderwolkjes aan de verder heldere hemel.


  • Nijmegen


    Het aantal inwoners in een omgeving met leefbaarheid ‘matig’ of minder daalde van een op de drie naar een op de tien. Alleen Groningen deed het beter. Het centrum en de wijde omgeving profiteerden, Dukenburg blijft wat achter.


  • De lantaarnpaal en het boompje


    Elsene – Hier heerst traditionele burgerlijkheid, je zult vergeefs zoeken naar een mal kunstwerk op een rotonde. Toch heeft de Huysmanslaan iets bijzonders gedaan met de vijf rotondes die op een rij liggen. Nou ja, met bijna alle.


  • Gentrification in de Indische Buurt


    Nieuwe stedelingen willen een woning van voor de oorlog. En dus laten ze de nieuwe Indische Buurt links liggen en klitten ze samen in het oude deel van de buurt. Niet-westerse concentreren zich juist in de stadsvernieuwingsblokken.


  • Weteringcircuit moet verstilde plek worden


    Het Weteringcicuit is nu nog een treurige rotonde. Zonde, want hier kruisen twee belangrijke lijnen van de stad elkaar: de Singelgracht en de Rode Loper. Een prijsvraag van de Academie voor Bouwkunst levert munitie op voor revitalisering.


  • De zondagse rotonde


    Laken – Net als mensen hebben landschappen een karakter: ze kunnen lieflijk zijn, maar ook grimmig, avontuurlijk en zelfs schuldig. Maar hier in Laken zie ik voor het eerst dat een landschap ook het karakter van een dag van de week kan hebben.


  • De logica van de slinger


    Oudergem – Als vanzelf komt ‘de slinger van Foucault’ in me op. Niet dat ik precies weet wie deze Foucault was of wat je ook alweer kunt bewijzen met zijn slinger, de vier woorden zitten eigenlijk alleen in mijn hoofd door de gelijknamige roman van Umberto Eco.




  • Een hip café dat gerund wordt door een stichting? Dwaze Zaken blijkt een dochter van de christelijke organisatie ‘Jeugd met een opdracht’ te zijn, daarmee valt ook de tekst in een van de mozaïeken – ‘Praise the lord all you nations’ – op zijn plaats.




  • ‘Hé, dat is die Toscaanse lunchtent, die heb je in Amsterdam ook’, zegt de vlotte einddertigster tegen haar vriendin. Het zijn echt van die vriendinnen-vriendinnen.




  • Het Oostelijk Havengebied in Amsterdam is tegenwoordig een trekpleister voor architectuurtoeristen. Een kleine dertig jaar fotografeerde Han Singels dit gebied en hij legde vast hoe een verpauperde haven werd omgevormd tot een populair stadsdeel.




  • De naoorlogse wijken gaan in rap tempo tegen de vlakte: portiekwoningen zijn slecht, eengezinswoningen zijn goed. Vaak gaan daarbij de kwaliteiten van de wijken – heldere structuur, veel groen, zorgvuldige architectuur – verloren.